Met enkel een zak geld kom je niet tot innovaties
Testimonial cursist Joel Wallecan
Zijn grootvader was restauranthouder in Lyon. Zelf houd-ie ook van lekker eten, wat in zijn woonplaats Brussel géén probleem is. "Mijn droom? Gezonde voedingsproducten ontwikkelen die nog lekker zijn ook." Gesprek met Joel Wallecan, die op het Anton Jurgens Institute de brug tussen kennis en business slaat.
Al van kindsaf heeft-ie een fascinatie voor innovatie en processen. Na zijn studie chemische procestechnologieaan de Universiteit van Brussel stond hij op een zevensprong van wegen. Hij koos voor Food. "Mijn studie was vooral op de chemie en petrochemie geörienteerd - van het ontwikkelen van productielijnen tot aan warmte- en massaoverdracht. Uiteindelijk spral fysicochemie me het meest aan. Daar is mijn interese voor Food ontstaan."
Helikopter
In 2004 stapte hij bij het Europese onderzoekscentrum van Cargill in Vilvoorde (B) binnen. Lachend: "Ik wist amper wat zetmeel was. Gelukkig kon ik veel basiskennis van de petrochemie omzetten naar Food." Als research scientist is hij betrokken bij het ontwikkelen van schakels tussen applicaties en processen. Oogmerk: de smaak en textuur van voeding verbeteren en innoveren - van proteïnen tot suikers en vetten. Joel: "Het uitdagendste van mijn functie? De helikopterview: ik werk op het kruispunt van nutrition, research, marketing en business. Die werelden verstaan elkaar nauwelijks. Dat maakt het Anton Jurgens Institute interessant voor me: ik leer hoe je bruggen slaat tussen al die disciplines."
Uitdagen
Volgens Joel zit de kracht van het Anton Jurgens Institute vooral in de verknoping van theorie en praktijk. Met een grijns: "In de wereld van de research geldt al snel: ‘Geef me een zak geld, dan publiceer ik wel drie artikelen op het eind van mijn studie.' Maar zo kom je niet tot innovaties. Daar heb je samenwerking met business voor nodig. Dat leer je op het Anton Jurgens. Bovendien dagen ze je uit om je sociale en communicatieve vaardigheden te versterken. Dat kan zeker voor researchers geen kwaad. Die zijn vaak toch wat introvert."
Al van kindsaf heeft-ie een fascinatie voor innovatie en processen. Na zijn studie chemische procestechnologieaan de Universiteit van Brussel stond hij op een zevensprong van wegen. Hij koos voor Food. "Mijn studie was vooral op de chemie en petrochemie geörienteerd - van het ontwikkelen van productielijnen tot aan warmte- en massaoverdracht. Uiteindelijk spral fysicochemie me het meest aan. Daar is mijn interese voor Food ontstaan."
Helikopter
In 2004 stapte hij bij het Europese onderzoekscentrum van Cargill in Vilvoorde (B) binnen. Lachend: "Ik wist amper wat zetmeel was. Gelukkig kon ik veel basiskennis van de petrochemie omzetten naar Food." Als research scientist is hij betrokken bij het ontwikkelen van schakels tussen applicaties en processen. Oogmerk: de smaak en textuur van voeding verbeteren en innoveren - van proteïnen tot suikers en vetten. Joel: "Het uitdagendste van mijn functie? De helikopterview: ik werk op het kruispunt van nutrition, research, marketing en business. Die werelden verstaan elkaar nauwelijks. Dat maakt het Anton Jurgens Institute interessant voor me: ik leer hoe je bruggen slaat tussen al die disciplines."
Uitdagen
Volgens Joel zit de kracht van het Anton Jurgens Institute vooral in de verknoping van theorie en praktijk. Met een grijns: "In de wereld van de research geldt al snel: ‘Geef me een zak geld, dan publiceer ik wel drie artikelen op het eind van mijn studie.' Maar zo kom je niet tot innovaties. Daar heb je samenwerking met business voor nodig. Dat leer je op het Anton Jurgens. Bovendien dagen ze je uit om je sociale en communicatieve vaardigheden te versterken. Dat kan zeker voor researchers geen kwaad. Die zijn vaak toch wat introvert."
Deel deze pagina:
